Σκέψεις με αφορμή την πανδημία

Ειρήνη Τσανίρα
Ψυχίατρος – Παιδοψυχίατρος – Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια παιδιών, Εφήβων και ενηλίκων

Πρώτη φάση

Πολλοί άνθρωποι έχασαν την ζωή τους με την εμφάνιση του κορωνοιού ο οποίος κυριολεκτικά μας αιφνιδίασε .Απείλησε τη βιολογική μας ύπαρξη και μας υποχρέωσε –με ωμό και βίαιο τρόπο –να θυμηθούμε την ευαλωτότητά μας αλλα και την θνητότητα μας .Η παντοδυναμία μας κατέρρευσε ,επικράτησε σύγχυση αλλά το γεγονός ότι οι πρώτοι χαμένοι ήταν άνθρωποι μιας κάποιας ηλικίας , «γέροι» χαρακτηρίστηκαν , μοιάζει να επέτρεψε σε πολλούς την επιστράτευση της παντοδυναμίας της νεότητας και την καταφυγή σε κάποιου είδους άρνηση της πραγματικότητας και των κινδύνων της . Οι «γέροι» έφυγαν αφού έζησαν μόνοι την αγωνία του θανάτου ,χωρις την παρουσία κάποιου δικού τους η κάποιου άλλου διαθέσιμου να διευκολύνει την «εργασία του τέλους» τους ( ηταν πρακτικά αδύνατον ).

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Σκέψεις με αφορμή την πανδημία”

Memento mori [Θυμήσου ότι θα πεθάνεις]

Ειρ. Τσανίρα

Σκέψεις που μας απασχολούσαν

Λίγο καιρό πριν την έναρξη της πανδημίας μιλούσαμε για την επικράτηση μιας ρευστής πραγματικότητας [Bauman] στον Δυτικό κόσμο με κύρια χαρακτηριστικά του την άρνηση αποδοχής περιορισμών και ορίων, την άνευ όρων κυριαρχία της νεότητας, την έντονη και εθιστική αναζήτηση της απόλαυσης καθώς και την εργαλειοποίηση της γνώσης. Επικρατούσε η τάση αποφυγής της ψυχικής οδύνης και του ψυχικού μόχθου προβάλλοντας και υποστηρίζοντας την παντοδυναμία του ατόμου ενώ παράλληλα υπήρχε υποτίμηση αλλά και άρνηση κάθε φθοράς και απώλειας – σε σημείο άρνησης του ίδιου του θανάτου.

Γνωρίζουμε, όμως, πως όταν η ψυχικοποίηση ατονεί, όταν έχουμε κάμψη της ψυχικής ικανότητας για διεργασία των όσων συμβαίνουν, υποχωρεί ουσιαστικά η δημιουργική ύπαρξη του Υποκειμένου. Επικρατεί η από-ψυχικοποίηση και επιχειρείται η διάψευση της πραγματικότητας.
Η Κρίστεβα είχε θέσει ένα προκλητικό ερώτημα, ρωτώντας αν έχουμε ακόμα ψυχή. Συνεχίστε την ανάγνωση του “Memento mori [Θυμήσου ότι θα πεθάνεις]”